΄΄Ο μικρός΄΄

Γνωριζεις ενα παιδι που δεν μιλαει ποτε?Γνωριζεις ενα παιδι που ποτε δεν προσβαλλε κανεναν και ποτε δεν ενοιωσε την αγαπη?Ενα παιδι που παντα εσκυβε το κεφαλι σε ανθρωπους αξεστους χωρις να βλεπουν τι αξιζει..Ισως δεν το γνωριζεις...

Ηταν ο μικρος:)Εκεινο το γλυκο παιδι που δεχοταν πολλα, που τον πονουσαν.ΜΑ! δεν μιλουσε..δεν ηξερε να λεει οχι..ουτε να φωναξει οταν καποιος τον προσβαλλε, δεν ηξερε πως να επιβαλλει τον εαυτο του ουτε πως θα εκφραστει...αυτος ηταν ενας μικρος αγγελος!


Ηταν ενας λαμπρος πριγκιπας λοιπον! που κανεις δεν εβλεπε την αξια του..και οι περισσοτεροι τον πατουσαν μεχρι να τον ταπεινωσουν αισχρα...Ηταν ενα παιδι που εβλεπες και ελεγες..κριμα..γιατι αξιζει..κριμα γιατι η αθωοτητα και η καλοσυνη σημερα θεωρουνται χαζομαρα και αδυναμια..κριμα γιατι ο κοσμος σημερα δεν αξιζει!
Ο μικρος αυτος δεν ειχε φιλους...δεν τον ενοιαζε να κανει παρεες κανονικες...δεν τον ενοιαζε να βρει κατι να του φερετε καλα..ισως ειχε συνηθίσει τις κακουχιες αυτου του κοσμου και ειχε απελπιστει:/
Η ζωη ομως κυλουσε και δεν μπορουσε να την σταματησει ακομα και αν δεν ηθελε να την ζει ετσι;|


Αλλη μια βαρετη μερα και ο μικρος τελειωσε απο το σχολειο του!Τι και αν περασε μια μερα ακομα θα αλλαξει τιποτα?ετσι σκευτοταν πια ο μικρος μας..βγαινωντας εξω απο την πορτα του σχολειου ''Ωχ:| Παλι τα μεγαλα παιδια ειναι εδω εξω και με περιμενουνε!παλι θα τους ακουσω να με φωναζουν και να με κοροιδευουν..γιατι παλι?ποτε δεν τους εχω πειραξει:| γιατι ξανα?'' Σκευτοντας τετοια πραγματα αρχισε να τρεχει ο μικρος περνωντας μεσα απο ενα παρκο ξεφευγωντας απο τους μεγαλους ''νταΐδες'' που παντα τον πειραζαν για να γελανε.. μεσα στον ιδρωτα καθετε σε ενα παγκακι πισω απο κατι δεντρα και αρχιζει να κλεει!Ο μικρος δεν ενιωθε καλα..εκλεγε με λυγμούς λες και κατι ειχε παθει και δεν μπορουσε να σταματησει...σκευτοταν τοσα πραγματα που ποναγε..και απλα ξεσπασε:| ξεσπασε και ομως παλι ηταν μονος...δεν τον ενοιαζε τωρα ομως γιατι το μονο που ειχε να αντιμετωπισει ηταν ο εαυτος του..οι φοβοι του..η ζωη του..ειχε σπαραξει και κανεις δεν ηταν εκει:| κανεις δεν τον ακουσε..κανεις δεν τον κοιτουσε και ετσι αφηνε τον πονο του ελευθερο ο μικρος!
Μα..ξαφνικα ο μικρος ενιωσε οτι δεν ειναι μονος...ενιωσε πως καποιος τον πλησιαζει..μα δεν ενιωθε φοβο..ενα χερι ακουμπαει στον ωμο του και ο μικρος δεν τρομαζει..δεν φωναζει πια..παρα μονο αφηνει αυτο το χερι να του χαΐδευει τον ωμο..προσπαθουσε να καταλαβει χωρις να κοιταξει..δεν ηθελε να κοιταξει γιατι τοτε ισως επρεπε να να φυγει για καποιον λογο που εκεινος μονο ηξερε!Ομως δεν ηθελε να τον αφησει αυτο το χερι..ενιωθε εμπιστοσυνη:| ενιωθε τρυφεροτητα που ως τοτε κανεις δεν του ειχε προσφερει...Μια φωνη εσπασε αυτον τον περιεργο μα γλυκο ηχο της ανασας του ηρωα μας που ακομα εκλεγε και ανεπνεε οπως τα μικρα παιδακια οταν καποιος τα μαλωνει και του ειπε ''γιατι κλαις?ποιος σε πειραξε?''ηταν μια φωνη ..μια φωνη τοσο γλυκια!τοσο ζεστη για εκεινον ..ποτε δεν θα ξεχνουσε αυτον τον ηχο στα αυτια του...γυρισε να κοιταξει ποιος ηταν..τι ηταν αυτο το τοσο γλυκο πλασμα που του μίλησε τοσο ζεστα σε μια ωρα τοσο δυσκολη για εκεινον..γυρισε και ειδε ενα κοριτσακι..ενα μικρο, ξανθο κοριτσακι με γαλανα ματακια:') το δερμα της ηταν λευκο σαν ζαχαρη και τα ματια της τοσο γαλανα σαν την θαλασσα!''Ομως;/..τα ματια της...ηταν βουρκωμενα σχεδον..γιατι?Ισως δεν θα ηθελε να βλεπει παιδια σαν εκεινη να κλαινε..ισως ομως και εκεινη να μην ηταν καλα..μπορει και να ελαμπαν γιατι απλα ο ηλιος φωτιζε το προσωπο της..πφφ πολλα ισως!μαλλον δεν χρειαζεται να μαθω τοσα πολλα... ''ετσι σκευτηκε..Φορουσε ενα λευκο φορεματακι και ειχε μια τσεπουλα στο πλαι..ανοιξε την τσεπη και του εβγαλε ενα χαρτομαντηλο..του το εδωσε.''Μην στεναχωριεσε!ο κοσμος ειναι κακος..Η μαμα μου λεει πως δεν χρειαζεται να μας νοιαζει αν μας κοροιδευουν οι αλλοι..γιατι ειναι χαζοι και δεν μας καταλαβενουν!''ετσι του ειπε με ενα χαμογελο που πιο ομορφο δεν ειχε ξαναδει ο μικρος μας ηρωας!Τοτε ενιωσε πως τελικα ισως δεν ειναι μονος και πως οντως δεν θα επρεπε να ειναι ετσι..''ομως!για στασου..που ηξερε αυτο το κοριτσι για εμενα?πως ηξερε γιατι δεν ειμαι καλα?πως ηξερε οτι θα ειμαι εδω..''


Ποτε δεν ρωτησε γιατι και πως εμαθε το πανεμορφο κοριτσακι ομως...δεν τον ενοιαζε..ενιωθε πως βρηκε κατι αληθινο..και ηταν αληθεια αυτο:)
Ηταν καθε μερα μαζι*.*
Ηταν ΦΙΛΟΙ:)2 αχωριστα παιδακια που το ενα καταλαβαινε το αλλο και δεν αφηναν το ενα το αλλο να παθει κακο!Ο μικρος πριγκιπας μας ειχε ξεχαστει απο καθε κακια και κοροιδεια του καθε χαζου που δεν ενιωθε την αγνη καρδια του!μα αυτο δεν σημαινει πως επαψε να υπαρχει το προβλημα του αυτο...Ο μικρος ειχε κανει την αρχη για να ζησει οπως εκεινος ενιωθε..μα ειχε δρομο μπροστα του*


*ΤΕΛΟΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΥ:)  ΄΄Ο Μικρός΄΄*