Happy B-day!

ΑΜΜ ΓΕΙΑ:) ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΙΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΝΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ:)!ΒΕΒΑΙΑ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΦΥΣΙΚΑ!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ♥

• 21 Νοεμβριου!τι εγινε σημερα?τιποτα μην ψαχνεστε:) ειναι οι τελευταιες μου ωρες πριν μεγαλωσω κι αλλο!πααει γερασα ναι!μολις το ρολοι λοιπον δειξει πως η μερα αλλαξε σε 22 Νοεμβριου εγω θα μεγαλωσω ενα χρονο!:) απο την μια λες ΄΄τι ωραια!ειμαι μεγαλος πια΄΄ και απο την αλλη ΄΄θελω να ξαναγινω ο μπεμπης ολων:Ο΄΄αχαχαχ ειναι χαζο αλλα ετσι ειμαστε εμεις οι ανθρωποι!Οταν ειμαστε μικροι θελουμε να γινουμε οι μεγαλοι της παρεας μα οταν μεγαλωσουμε σκευτοματε ποσο ωραια ειμασταν τοτε!

♥

Ειναι οι τελευταιες μου ωρες λιγο πριν αρχισουν ολοι τις ευχες~λιγο πριν ολοι με αρχισουν στα φιλια και τις αγγαλιες♥

Νιωθω τοσο ομορφα για οσους ξερω πως θα μου ευχηθουνε!για οοσους φιλους εχω, και φυσικα μια μερα γιορτης για την οικογενεια μου♥

Λοιπον περασε ενας χρονος μικρε!τι εκανες?Αληθεια ποσα πραγματα εκανα?ποσα αλλαξα?ποσα εζησα?μπλα μπλα μπλα!δεν ξεκιναω να σκευτομαι ετσι!μια ειναι η βασικη μου ερωτηση στον εαυτο μου ''Πάνο, περασες καλα?♥''Εεε λοιπον αυτο ηταν που ηθελα να ξερω!Περασα εναν πανεμορφο χρονο:) ειχα οσα ηθελα σχεδον!και η καθε μερα μου ηταν χαμoγελαστη οσο μπορουσα γιατι...ετσι ειμαι ΕΓΩ!ειχα διπλα μου πολλους φιλους και ολοι τους ηταν εκει!ειχα εχθρους που τελος παντων ειναι η μερα που δεν θα υπαρχουν για εμενα γιατι απλα δεν τους θελω σε μια τοσο σημαντικη μερα:)Ειχα ενα χαμογελο να με συντροφευει♥

Σημερα θα ειμαι με οτι με αγαπαει:)♥

Και τωρα σκευτοντας τι εκανα εναν ολοκληρο χρονο απλα θα πω!Πολλα!Μισησα, λατρεψα, πληγωθηκα, πληγωσα, αγαπησα, χορεψα, τραγουδησα, εκλαψα, ψωναξα και τωρα μετα απο ολα αυτα ειμαι εδω:) δεν μετανιωσα για τιποτα!απολαυσα την καθε μου στιγμη, ειπα ευχαριστω σε οτι με εκανε να νιωσω καλα!:) Εζησα στιγμες που θα εδινα τα παντα να τις ξαναζουσα!Και μπλα μπλα σας κουρασα και κουραστηκα και εγω!Εχω ακομα λιγοτερο απο 3 ωρες για να ΄΄μεγαλωσω΄΄!Ισως καποια φιλη μου ειχε δικιο!αυτη η μερα εχει αξια!αλλα θα συμπληρωσω πως εχει την αξια που εσυ της δινεις*-* χρονια μου πολλα:)♥ Ισως νωριτερα απο οτι πρεπει..αλλα δεν πειραζει!♥

΄΄Ο μικρός΄΄

Να και παλι εδω:) Μεσα στα ονειρα και την μαγεια αυτου του κοσμου..!κριμα που δεν υπαρχει παντα...Λοιπον ισως ξεφυγα απο το θεμα μου αλλα να με συνχωρεσετε:)Και τι ελεγα?Αα ναι ο μικρος μας βρηκε κατι που επιτελους τον εκανε να χαμογελαει ολοκληρος<3Ισως ηταν το πιο ομορφο καλοκαιρι του!Αλλα τωρα που το σκευτομαι, μαλλον κατι ξεχασαμε..Ο μικρος μας αυτος ξαχασε απο που ξεκινησε και τωρα ειναι καλα..ομως θα τα ξαχασει για παντα?:/ 

Και καθως ολα κυλουσαν ήσυχα ο μικρος ξυπναει και ντυνετε..Βγαινει απο το σπιτι και αρχιζει να περαπαταει για το σχολειο* ολα καλα μεχρι που ακουει μια φωνη να λεει ''μικρόόόόόόό'' !γυρναει και βλεπει 3 παιδια της ηλικιας του με ποδηλατα...συμμαθητες του!Ηξερε πως ηταν αυτο που πιστευε πως ειχε απαλαχτει !Αρχιζε να τρεχει..οσο πιο γρηγορα μπορουσε χωρις να σκευτεται γιατι το κανει...απλα αντιδρουσε ξεφευγωντας απο ενα προβλημα χωρις να το λυνει και ενω ηξερε οτι αυριο παλι το ιδιο θα περασει..'ΜΑ:| ειι τι εγινε?εχασα κατι?συγνωμη που δεν σας ενημερωνω απλα και εγω μολις δεν καταλαβα κατι που εγινε..!Ο πριγκιπας μας δεν τρεχει πια:| Ομως δεν κουραστηκε τι εγινε?γιατι απλα γυρισε και τους κοιταει?χαμογελαει..τι γινετε?;/ τα ποδηλατα ειναι πλεον διπλα του και αυτος χωρις ουτε καν να τρεμει απλα τους κοιταζει χαμωγελωντας!μα τι εγινε?γιατι δεν καταλαβαινω?ουτε εσεις?τοτε μαλλον ας αφησουμε τον ηρωα μας να μας διηγηθει απο εδω και περα!Εχω την ιδια αγωνια με εσας απο εδω και περα:)

|Τους κοιταζω και δεν μου χαμογελανε οπως εγω!χαχα ακομα μ κοιτουν σαν να λενε ''τι κανει?που πηγε ο χαζος που ετρεχε?:Ρ'' και τοτε ακουω μια φωνη που λεει ''τι γελας ρε?'' Δεν σκευτηκα τι να του πω!Γιατι ηξερα ηδη! ''Γελαω με την χαζομαρα σας'' απαντησα..Και οι 3 κοκκαλωσαν..δεν ηξεραν τι να  πουν!Χαθηκαν μεσα στην σιγουρια που εκρυβα στα ματια μου!Ημουν δυνατος!το ξερω!ΤΟ ΝΙΩΘΩ! Τοτε ακουσα αλλη μια φωνη απο τα αριστερα μου να μου λεει ''Προσεξε πως μιλας γιατι δεν θα σου βγει σε καλο..'' Τοτε ισως και να μην ηξερα τι να πω!Ισως παλι δεν επρεπε να πω και κατι..τον εβλεπα..φοβηθηκε οσο και αν προσπαθουσε να το κρυψει...η φιλη μου λεει πως τα ματια λενε μεγαλες αληθειες και κανεις δεν μπορει να κρυφτει!Ετσι ειδα εγω...ολοι τους τρομαξαν να καταλαβουν τι εγινε..ομως τι κανω εγω εδω?δεν θα χαλασω ολο μου τ πρωι κοιτωντας 3 δειλα παιδια ! Λοιπον γυρισα τους κοιταξα και δεν απαντησα..τους ειπα οτι θα τα πουμε σε λιγο στο σχολειο!Δεν ξερω πως το πηραν...εγω το ειπα φιλικα..Περπατουσα τον δρομο για το σχολειο και ξαφνικα ακουσα την φιλη μου! Με φωναζε και ετρεχε να με φτασει..πλησιασα κοντα της και την ρωτησα τι ηθελε τοσο βιαστικη..μου απαντησε ''Καλημερα, μπραβο για σημερα..ησουν αυτο που ηθελες εσυ..και οχι οτι σε τρομαζε..''δεν προλαβα να της απαντησωω..μου ειπε οσα ειχε να πει και αρχιζε να τρεχει προς τον δρομο για το σπιτι της...Οπ!συγνωμη ξεχασα...με πηρε μια αγγαλια και με φιλησε στο μαγουλο πριν φυγει:$...δεν ειχα ξανανιωσει πιο γλυκο αγγιγμα!Εφτασα εξω απο την πορτα του σχολειου μου...κοιταξα γυρω μου, πηρα μια βαθια ανασα και ειπα στον εαυτο μου ''Ειμαι μικρος μα οχι χαζος!Απο εδω και περα δεν θα με στεναχωρει τιποτα το χαζο..και κανενα προβλημα δεν θα με κανει να τρεξω μακρια..απο εδω και περα θα μαθω να αντιδραω σε οποιον δεν με σεβεται και να μιλαω σε οτι δεν μου αρεσει...θα ειμαι εγω:)''

Μπηκα μεσα στην ταξη αφου μαζευτηκαμε ολα τα παιδια και εκει ειδαμε και την καινουργια μας δασκαλα!Ηταν ομορφη..Ειχε καστανα μαλλια και προσωπο στρογγυλο!Φοραγε ενα τζιν παντελονι μπλε σκουρο και απο πανω μια μαυρη μπλουζα με γραμματα μπροστα!Ηταν αρκετα συμπαθητικη..μας μιλαγε τοσο καλα:)Μας συστηθηκε ως κυρια ''Αγγελικη'' και μας ειπε οτι φετος αυτη θα ειναι η δασκαλα μας!Αυτη μας συστήθηκε λοιπον!Ηρθε η σειρα μας..αρχιζε να ρωταει τα παιδια σε καθε ενα θρανιο τα ονοματα τους!''πως σε λενε εσενα?'' ρωτησε η Κα.Αγγελικη τον μαθητη που καθοταν στο πισω θρανιο απο εμενα! ''Χρηστάκης'' της απαντησε εκεινος !''εσενα?'' μου αποκριθηκε εκεινη! Την κοιταξα βαθια μεσα στα καστανα ματια της και της ειπα με δυναμη..το ονομα μου ειναι ''Σεβασμος'':)|

___________ΤΕΛΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΄΄Ο μικρός΄΄_________________

΄΄Ο μικρός΄΄

Γνωριζεις ενα παιδι που δεν μιλαει ποτε?Γνωριζεις ενα παιδι που ποτε δεν προσβαλλε κανεναν και ποτε δεν ενοιωσε την αγαπη?Ενα παιδι που παντα εσκυβε το κεφαλι σε ανθρωπους αξεστους χωρις να βλεπουν τι αξιζει..Ισως δεν το γνωριζεις...

Ηταν ο μικρος:)Εκεινο το γλυκο παιδι που δεχοταν πολλα, που τον πονουσαν.ΜΑ! δεν μιλουσε..δεν ηξερε να λεει οχι..ουτε να φωναξει οταν καποιος τον προσβαλλε, δεν ηξερε πως να επιβαλλει τον εαυτο του ουτε πως θα εκφραστει...αυτος ηταν ενας μικρος αγγελος!


Ηταν ενας λαμπρος πριγκιπας λοιπον! που κανεις δεν εβλεπε την αξια του..και οι περισσοτεροι τον πατουσαν μεχρι να τον ταπεινωσουν αισχρα...Ηταν ενα παιδι που εβλεπες και ελεγες..κριμα..γιατι αξιζει..κριμα γιατι η αθωοτητα και η καλοσυνη σημερα θεωρουνται χαζομαρα και αδυναμια..κριμα γιατι ο κοσμος σημερα δεν αξιζει!
Ο μικρος αυτος δεν ειχε φιλους...δεν τον ενοιαζε να κανει παρεες κανονικες...δεν τον ενοιαζε να βρει κατι να του φερετε καλα..ισως ειχε συνηθίσει τις κακουχιες αυτου του κοσμου και ειχε απελπιστει:/
Η ζωη ομως κυλουσε και δεν μπορουσε να την σταματησει ακομα και αν δεν ηθελε να την ζει ετσι;|


Αλλη μια βαρετη μερα και ο μικρος τελειωσε απο το σχολειο του!Τι και αν περασε μια μερα ακομα θα αλλαξει τιποτα?ετσι σκευτοταν πια ο μικρος μας..βγαινωντας εξω απο την πορτα του σχολειου ''Ωχ:| Παλι τα μεγαλα παιδια ειναι εδω εξω και με περιμενουνε!παλι θα τους ακουσω να με φωναζουν και να με κοροιδευουν..γιατι παλι?ποτε δεν τους εχω πειραξει:| γιατι ξανα?'' Σκευτοντας τετοια πραγματα αρχισε να τρεχει ο μικρος περνωντας μεσα απο ενα παρκο ξεφευγωντας απο τους μεγαλους ''νταΐδες'' που παντα τον πειραζαν για να γελανε.. μεσα στον ιδρωτα καθετε σε ενα παγκακι πισω απο κατι δεντρα και αρχιζει να κλεει!Ο μικρος δεν ενιωθε καλα..εκλεγε με λυγμούς λες και κατι ειχε παθει και δεν μπορουσε να σταματησει...σκευτοταν τοσα πραγματα που ποναγε..και απλα ξεσπασε:| ξεσπασε και ομως παλι ηταν μονος...δεν τον ενοιαζε τωρα ομως γιατι το μονο που ειχε να αντιμετωπισει ηταν ο εαυτος του..οι φοβοι του..η ζωη του..ειχε σπαραξει και κανεις δεν ηταν εκει:| κανεις δεν τον ακουσε..κανεις δεν τον κοιτουσε και ετσι αφηνε τον πονο του ελευθερο ο μικρος!
Μα..ξαφνικα ο μικρος ενιωσε οτι δεν ειναι μονος...ενιωσε πως καποιος τον πλησιαζει..μα δεν ενιωθε φοβο..ενα χερι ακουμπαει στον ωμο του και ο μικρος δεν τρομαζει..δεν φωναζει πια..παρα μονο αφηνει αυτο το χερι να του χαΐδευει τον ωμο..προσπαθουσε να καταλαβει χωρις να κοιταξει..δεν ηθελε να κοιταξει γιατι τοτε ισως επρεπε να να φυγει για καποιον λογο που εκεινος μονο ηξερε!Ομως δεν ηθελε να τον αφησει αυτο το χερι..ενιωθε εμπιστοσυνη:| ενιωθε τρυφεροτητα που ως τοτε κανεις δεν του ειχε προσφερει...Μια φωνη εσπασε αυτον τον περιεργο μα γλυκο ηχο της ανασας του ηρωα μας που ακομα εκλεγε και ανεπνεε οπως τα μικρα παιδακια οταν καποιος τα μαλωνει και του ειπε ''γιατι κλαις?ποιος σε πειραξε?''ηταν μια φωνη ..μια φωνη τοσο γλυκια!τοσο ζεστη για εκεινον ..ποτε δεν θα ξεχνουσε αυτον τον ηχο στα αυτια του...γυρισε να κοιταξει ποιος ηταν..τι ηταν αυτο το τοσο γλυκο πλασμα που του μίλησε τοσο ζεστα σε μια ωρα τοσο δυσκολη για εκεινον..γυρισε και ειδε ενα κοριτσακι..ενα μικρο, ξανθο κοριτσακι με γαλανα ματακια:') το δερμα της ηταν λευκο σαν ζαχαρη και τα ματια της τοσο γαλανα σαν την θαλασσα!''Ομως;/..τα ματια της...ηταν βουρκωμενα σχεδον..γιατι?Ισως δεν θα ηθελε να βλεπει παιδια σαν εκεινη να κλαινε..ισως ομως και εκεινη να μην ηταν καλα..μπορει και να ελαμπαν γιατι απλα ο ηλιος φωτιζε το προσωπο της..πφφ πολλα ισως!μαλλον δεν χρειαζεται να μαθω τοσα πολλα... ''ετσι σκευτηκε..Φορουσε ενα λευκο φορεματακι και ειχε μια τσεπουλα στο πλαι..ανοιξε την τσεπη και του εβγαλε ενα χαρτομαντηλο..του το εδωσε.''Μην στεναχωριεσε!ο κοσμος ειναι κακος..Η μαμα μου λεει πως δεν χρειαζεται να μας νοιαζει αν μας κοροιδευουν οι αλλοι..γιατι ειναι χαζοι και δεν μας καταλαβενουν!''ετσι του ειπε με ενα χαμογελο που πιο ομορφο δεν ειχε ξαναδει ο μικρος μας ηρωας!Τοτε ενιωσε πως τελικα ισως δεν ειναι μονος και πως οντως δεν θα επρεπε να ειναι ετσι..''ομως!για στασου..που ηξερε αυτο το κοριτσι για εμενα?πως ηξερε γιατι δεν ειμαι καλα?πως ηξερε οτι θα ειμαι εδω..''


Ποτε δεν ρωτησε γιατι και πως εμαθε το πανεμορφο κοριτσακι ομως...δεν τον ενοιαζε..ενιωθε πως βρηκε κατι αληθινο..και ηταν αληθεια αυτο:)
Ηταν καθε μερα μαζι*.*
Ηταν ΦΙΛΟΙ:)2 αχωριστα παιδακια που το ενα καταλαβαινε το αλλο και δεν αφηναν το ενα το αλλο να παθει κακο!Ο μικρος πριγκιπας μας ειχε ξεχαστει απο καθε κακια και κοροιδεια του καθε χαζου που δεν ενιωθε την αγνη καρδια του!μα αυτο δεν σημαινει πως επαψε να υπαρχει το προβλημα του αυτο...Ο μικρος ειχε κανει την αρχη για να ζησει οπως εκεινος ενιωθε..μα ειχε δρομο μπροστα του*


*ΤΕΛΟΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΥ:)  ΄΄Ο Μικρός΄΄*