Πως ακριβως μπορει να νιωθεις οταν ενας κοσμος πεφτει και σπαει?πως ακριβως θα εισαι και ποσα δακρυα μπορει να φυγουν απ τα ματια σου για να ξεσπασεις αρκετα?
Νταξει να σου πω κατι?Ολα πονανε..οσα αξιζουν πονανε..πως ξεχωριζεις ομως τι ποναει για καλο και τι οχι?γεματος αποριες ειμαι και καθε φορα ολο και πιο πολλες..γιατι σε εμενα?σε εμενα καθε τι που ποναει οσο ομορφο και αν ειναι..καποιος με δοκιμαζει παντα και εγω ειμαι αναγκασμενος να το αντεχω..ειμαι αναγκασμενος να κρυβω τον πονο..ειμαι αναγκασμενος να χαμογελαω..εε λοιπον δεν αντεχω ολο αυτο πλεον..αντεχω οσα θελω και χαμογελαω σε οσα θελω:|..
Οτι αγαπας αυτο θα σε χτυπησει δυνατα. Αν ισχυει, γιατι ισχυει? Ειναι ασχημη η μοναξια &ειναι ασχημο το αισθημα οτι κατι λειπει..οταν κατι σαγαπαει δεν σου φωναζει "φυγε", σωστα? γιατι να το κανει? Δεν μπορει να ισχυουν τετοιες καταστασεις σε εναν εγχρωμο κοσμο. Δεν μπορει μια καρδια να ειναι φτιαγμενη απο χαρτι και να σκιζεται τοσο ευκολα..ειναι στιγμες που σκευτεσαι οτι δεν θα επρεπε να εχεις αφεθει..δεν θα επρεπε να εχεις μοιραστει τοσα, δεν θα επρεπε να ησουν εδω..ΜΑ..αυτο ειναι λαθος! Αυτο ειναι κατι παρανοικο και ταυτοχρονα κατι ασχημα λογικο. Ομως δεν πρεπει στα ομορφα πραγματα να μετανιωσεις, πουθενα δεν πρεπει να δωσεις οσα ενιωσες, κανεις δεν θα σου παρει οσα σκευτεσαι και κανεις δεν θα σου παρει πισω το κουτι με τις αναμνησεις οτι και αν γινει!
Σε ενα κουτι με αναμνησεις χανονται πολλα πραγματα..χαζα πραγματα, ανιαρες λεπτομερεις, αχρηστες στιγμες που για καποιο λογο δεν θα ξεχασεις..μα μεσα σε αυτα ειναι και τα ομορφα, ολα αυτα που δεν θελουμε να ξεχασουμε και ολα αυτα που θα σκοτωνομε για να ξανα εχουμε πισω οπως τοτε..τοτε θυμασαι?τοτε ολα ηταν μαγικα, τοτε τιποτα δεν μας ελεγε οχι και μια σκεψη μονο μας εκανε να αγγιξουμε ουρανο..να πιασουμε τα ονειρα μας..να γινουμε ενα σωμα, μια καρδια, ενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ..
Φοραω λοιπον το ψευτικο μου χαμογελο για να κυκλοφορησω..ειναι αμυνα ολο αυτο..αμυνα στο να μην ξεσπασω παλι μπροστα τους, κανεις τους δεν καταλαβαινει και κανεις τους δεν νιωθει οπως εγω..Κοιταξε τους! Γελανε..ειναι σε ομορφες στιγμες μα εγω μεσα μου δεν νιωθω ετσι. Χαμογελαω στο αστειο τους..τι ειπαν?ουτε καν ακουσα..τι κανω εδω? Δεν ταιριαζω εδω δεν το βλεπει κανεις? "Θελω να φυγω" φωναζω μεσα μου..μα κανεις δεν το ακουει..ολοι τους ειναι σε εναν κοσμο διαφορετικο απο τον δικο μου..πονταρα αλλου για το χαμογελο μου εγω και προψανως εχασα τα παντα..δεν φταινε αυτοι τωρα που το σκευτομαι:/ εγω πιστεψα, εγω ενιωσα, εγω χαμογελουσα, εγω ερωτευτηκα, εγω ημουν εκεινος που δεν υπολογισε τιποτα και τωρα εμεινε μονος με φιλους που δεν τον νιωθουν..η μηπως?:| Ωχ, τωρα ολα καθαριζουν στο μυαλο μου. Δεν φταινε αυτοι..περιμενουν εμενα να χαμογελασω αληθινα. Τελικα βλεπουν πως νιωθω..μα..εκεινο το κρυο αστειο? εκεινη η κλεφτη ματια οταν εγω αδιαφορισα? Τωρα εξηγειται..ολοι τους ξερουν πως ειμαι..ολοι τους μα δεν θελουν να ρωτησουν..ξερουν πως θα περασει δυσκολα. Ξερουν οσα πρεπει να ξερουν και δεν τους νοιαζει να μαθουν και να με κανουν χειροτερα..με περιμενουν δυσκολες μερες και ξερουν οτι δεν μπορουν να βοηθησουν..
Μου ελειψαν ομως ολες οι στιγμες, εκεινα τα χαμογελα εκεινα τα βλεμματα εκεινες οιι αγκαλιες που ενιωθες ποσο ζεστες ηταν απο τον τροπο που εγω και εσυ αγγιζομασταν..τωρα?τωρα τιποτα απο ολα αυτα δεν μενει..τωρα χανονται ενα ενα τα ομορφα απο καθε τι..τωρα οτιδηποτε δω αρχιζει να ξεβαφει, τα χρωματα ειναι πιο μουντα &ολα μπενουν σε ενα σχημα καρδιας και κλεινονται εκει για παντα πλεον..μα θα με ξεχασεις και ολες οι υποσχεσεις θα γινουν σταχτες..γιατι τωρα αυτο φοβαμαι μηπως με ξεχασεις μιας και τιποτα αλλο δεν εμεινε να με θυμηζει..γιατι καποτε οτι ειχα ηταν δικο σου και οτι ειχες ηταν δικο μου αγαπη μου..μα τωρα οπως ειπαμε ολα σβηστηκαν!
http://www.youtube.com/watch?v=-1wbT9u0HvU :|♥
Νταξει να σου πω κατι?Ολα πονανε..οσα αξιζουν πονανε..πως ξεχωριζεις ομως τι ποναει για καλο και τι οχι?γεματος αποριες ειμαι και καθε φορα ολο και πιο πολλες..γιατι σε εμενα?σε εμενα καθε τι που ποναει οσο ομορφο και αν ειναι..καποιος με δοκιμαζει παντα και εγω ειμαι αναγκασμενος να το αντεχω..ειμαι αναγκασμενος να κρυβω τον πονο..ειμαι αναγκασμενος να χαμογελαω..εε λοιπον δεν αντεχω ολο αυτο πλεον..αντεχω οσα θελω και χαμογελαω σε οσα θελω:|..
Οτι αγαπας αυτο θα σε χτυπησει δυνατα. Αν ισχυει, γιατι ισχυει? Ειναι ασχημη η μοναξια &ειναι ασχημο το αισθημα οτι κατι λειπει..οταν κατι σαγαπαει δεν σου φωναζει "φυγε", σωστα? γιατι να το κανει? Δεν μπορει να ισχυουν τετοιες καταστασεις σε εναν εγχρωμο κοσμο. Δεν μπορει μια καρδια να ειναι φτιαγμενη απο χαρτι και να σκιζεται τοσο ευκολα..ειναι στιγμες που σκευτεσαι οτι δεν θα επρεπε να εχεις αφεθει..δεν θα επρεπε να εχεις μοιραστει τοσα, δεν θα επρεπε να ησουν εδω..ΜΑ..αυτο ειναι λαθος! Αυτο ειναι κατι παρανοικο και ταυτοχρονα κατι ασχημα λογικο. Ομως δεν πρεπει στα ομορφα πραγματα να μετανιωσεις, πουθενα δεν πρεπει να δωσεις οσα ενιωσες, κανεις δεν θα σου παρει οσα σκευτεσαι και κανεις δεν θα σου παρει πισω το κουτι με τις αναμνησεις οτι και αν γινει!
Σε ενα κουτι με αναμνησεις χανονται πολλα πραγματα..χαζα πραγματα, ανιαρες λεπτομερεις, αχρηστες στιγμες που για καποιο λογο δεν θα ξεχασεις..μα μεσα σε αυτα ειναι και τα ομορφα, ολα αυτα που δεν θελουμε να ξεχασουμε και ολα αυτα που θα σκοτωνομε για να ξανα εχουμε πισω οπως τοτε..τοτε θυμασαι?τοτε ολα ηταν μαγικα, τοτε τιποτα δεν μας ελεγε οχι και μια σκεψη μονο μας εκανε να αγγιξουμε ουρανο..να πιασουμε τα ονειρα μας..να γινουμε ενα σωμα, μια καρδια, ενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ..
Φοραω λοιπον το ψευτικο μου χαμογελο για να κυκλοφορησω..ειναι αμυνα ολο αυτο..αμυνα στο να μην ξεσπασω παλι μπροστα τους, κανεις τους δεν καταλαβαινει και κανεις τους δεν νιωθει οπως εγω..Κοιταξε τους! Γελανε..ειναι σε ομορφες στιγμες μα εγω μεσα μου δεν νιωθω ετσι. Χαμογελαω στο αστειο τους..τι ειπαν?ουτε καν ακουσα..τι κανω εδω? Δεν ταιριαζω εδω δεν το βλεπει κανεις? "Θελω να φυγω" φωναζω μεσα μου..μα κανεις δεν το ακουει..ολοι τους ειναι σε εναν κοσμο διαφορετικο απο τον δικο μου..πονταρα αλλου για το χαμογελο μου εγω και προψανως εχασα τα παντα..δεν φταινε αυτοι τωρα που το σκευτομαι:/ εγω πιστεψα, εγω ενιωσα, εγω χαμογελουσα, εγω ερωτευτηκα, εγω ημουν εκεινος που δεν υπολογισε τιποτα και τωρα εμεινε μονος με φιλους που δεν τον νιωθουν..η μηπως?:| Ωχ, τωρα ολα καθαριζουν στο μυαλο μου. Δεν φταινε αυτοι..περιμενουν εμενα να χαμογελασω αληθινα. Τελικα βλεπουν πως νιωθω..μα..εκεινο το κρυο αστειο? εκεινη η κλεφτη ματια οταν εγω αδιαφορισα? Τωρα εξηγειται..ολοι τους ξερουν πως ειμαι..ολοι τους μα δεν θελουν να ρωτησουν..ξερουν πως θα περασει δυσκολα. Ξερουν οσα πρεπει να ξερουν και δεν τους νοιαζει να μαθουν και να με κανουν χειροτερα..με περιμενουν δυσκολες μερες και ξερουν οτι δεν μπορουν να βοηθησουν..Μου ελειψαν ομως ολες οι στιγμες, εκεινα τα χαμογελα εκεινα τα βλεμματα εκεινες οιι αγκαλιες που ενιωθες ποσο ζεστες ηταν απο τον τροπο που εγω και εσυ αγγιζομασταν..τωρα?τωρα τιποτα απο ολα αυτα δεν μενει..τωρα χανονται ενα ενα τα ομορφα απο καθε τι..τωρα οτιδηποτε δω αρχιζει να ξεβαφει, τα χρωματα ειναι πιο μουντα &ολα μπενουν σε ενα σχημα καρδιας και κλεινονται εκει για παντα πλεον..μα θα με ξεχασεις και ολες οι υποσχεσεις θα γινουν σταχτες..γιατι τωρα αυτο φοβαμαι μηπως με ξεχασεις μιας και τιποτα αλλο δεν εμεινε να με θυμηζει..γιατι καποτε οτι ειχα ηταν δικο σου και οτι ειχες ηταν δικο μου αγαπη μου..μα τωρα οπως ειπαμε ολα σβηστηκαν!
 |
