Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

Θυμάμαι&χαμογελάω.

*Αποψε θυμαμαι στιγμες αγαπης μα και μοναξιας...στιγμες ατελειωτου παθους αλλα και πονου βαθυ.
*Αποψε το φεγγαρι ειναι διαφορετικο...και φερνει μεικτες αναμνησεις και δακρια χαρας και λυπης, τοσο δυσκολο να ξεχωρισεις.
*Αποψε μοιαζει η νυχτα να θελει να μην περασει και ολα κυλουν τοσο αργα.
*Αποψε ειναι βραδια σαν αυτες που προβλεπεις την απολυτη ησυχια!
*Αποψε το μυαλο σου βασανιζεται με σκεψεις για το μακρινο αυριο διχως τελειωμο.
*Αποψε νιωθεις κατι να σου λειπει.
*Αποψε θα ηθελες να εχεις καποιο προπωπο που εχει φυγει μακρια σου.
*Αποψε χρειαζεσαι μια αγγαλια:"|
Κοιταζωντας τον ουρανο ενα δακρυ κυλαει απο τα ματια μου, καθως η οψη σου εμφανιζεται σαν θεοσταλτο μηνυμα μπροστα μου ανακαλωντας της στιγμες χαρας και αγαπης που εσυ μου χαρισες.Ομορφαίνωντας το αυριο με αυτες τις αναμνησεις σκευτοντας οτι υπηρχε κατι αληθινο σε αυτο το πλανητη και ειχα την τιμη και αγαπη να το δεχτω εγω στην καρδια μου...Ανακαλωντας στιγμες που ειχα αναγκη εσενα και οσα μπορουσε να μου προσφερει μια αγγαλια απο εσενα...Μου εμαθες πως ειναι να πεταω στα συννεφα και να αγγιζω το καθε φωτεινο αστρο του ουρανου... Μου εμαθες στο ονειρο να δειχνω πεισμα και οτι τιποτα δεν ειναι απιαστο αρκει να το κατακτησεις με τα δικα σου οπλα! Κατρακυλοντας στο γρασιδι εβλεπα μια παιδικη αθοωτητα...μεσα στ βλεμμα σου ανακαλυψα τι ηταν αυτο που εψαχνα να συμπληρωσει αυτο που εψαχνε ο εαυτος μου! το "ενα στο εκαττομυριο" ηταν μεσα στην αγγαλια...σκευτομουν πραγματα που στο παρελθον δεν ειχα φανταστει οτι θα φτασω και ειχα βρει αυτο το σπανιο λουλουδι που ενας στους χιλιους θα σκεφτει να μην κοψει για να μην χαθει η λαμψη του...Ακομα και μετα απο τοσο καιρο βλεπω την ομορφια του φεγγαριου που καποτε αντανακλουσε στα ματια σου και δεν νιωθω αναγκη να κλαψω οπως ο καθενας θα εκανε, αλλα την αναγκη να χαμογελασω και να πω οτι ηταν ενα διαστημα στην ζωη μου που ποτε δεν θα μετανιωσω..Καθοντας σε εκεινα τα σκαλακια μιλωντας και αγγιζωντας το ομορφο προσωπο σου...Και τωρα θελοντας να πω πως ποτε δεν θα γινω αυτο που ημουν μαζι σου!Για αυτο τον λογο ποτε δεν θα ψαξω αγγαλια να φτασει την ζεστασια σου και την μαγεια του αγγιγματος σου!Απλα θα συνεχισω με ενα πλατυ χαμογελο!Οπως τοτε που με αγαπαγες και σε αγαπαγα...γιατι αν και ξερω πως αυτο δεν θα επιστρεψει ξανα, εγω εμαθα οτι η αγαπη δεν βρισκεται αν την κυνηγας αλλα θα ερθει οποτε εκεινη θελει.Πως ο ουρανος ειναι ομορφος οταν μετρας τα αστερια του με καποιον που θα σε βοηθησει να τα χαιδεψεις και να τρεξεις ανεμελα σε ενα συννεφο λευκο χωρις να φοβασαι για την αυριανη συνεχεια μα για την τωρινη αληθεια σου!Πως δεν αξιζει να πεσεις για την αγαπη αλλα να σηκωθεις ψηλα και να αναφωνισεις πως ολα ηταν δυνατα και ειναι οσο αγαπας!Πως οταν σε κραταει στην αγγαλια του ενας αγγελος τιποτα δεν μπορει να σε καταστρεψει και να σε πατησει...και τελος, πως εξαιτιας καποιου ανθρωπου ησουν ευτυχισμένος και χρωστας ενα μεγαλο ευχαριστω σε αυτον τον αγγελο που σε εκανε να νιωσεις!Και πως το χαμογελο ειναι ακριβο, με αυτο ολοι δειχνουμε πιο ομορφοι και ευτυχισμενοι και η αγαπη πρεπει να μας το χαριζει απλοχερα ακομα και αν φτανει στο τελος της!

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣツ♥


Oσο σε κρατουσα ημουν δυνατος:)

3 σχόλια: